Καλώς ήλθατε στο Parkour.GR !

Μία πλήρης πηγή πληροφόρησης και ενημέρωσης για όλα τα θέματα που αφορούν την τέχνη μας. Εάν είναι η πρώτη σας επίσκεψη μπορείτε να ξεκινήσετε από τα επιλεγμένα μας άρθρα.
Κοινότητες και Ομάδες στον Ελλαδικό χώρο

Είμαστε πολύ περήφανοι που η ελληνική κοινότητα Parkour έχει μεγαλώσει τόσο και τα τελευταία χρόνια έχουν σχηματιστεί ομάδες και κοινότητες σε όλη την Ελλάδα. Επίσης, το ενδιαφέρον του κοινού να ασχοληθεί με το Parkour και να βρει άτομα να το βοηθήσουν στα πρώτα του βήματα είναι πολύ ανεβασμένο. Το σημαντικότερο είναι ότι έχουμε φτάσει σε σημείο πολλές ομάδες να μπορούν να παρουσιάσουν πολύ αξιόλογη...

Read more...
A Call To Arms / Στα όπλα

Πότε ένα traversing 30 μέτρων, με ένα παιδί να κρέμεται από την πλάτη σου έγινε λιγότερο σημαντικό από ένα άλμα 5 μέτρων μεταξύ δύο υπόστεγων με προσγείωση σε άμμο;

 

Δεν δίνω δεκάρα για τα...

Read more...

Video of the week

Αναπολώντας το ADAPT (μέρος 1ο)

Το Νοέμβριο, προς μεγάλη μου έκπληξη, έμαθα μέσω του parkour.gr ότι υπάρχει η επιθυμία να διοργανωθεί το ADAPT Level 1 course, των Parkour Generations & ADD Academy, στην Αθήνα. Διοργανώθηκε από τον Toge, εκπαιδευτή στην ακαδημία parkour της Αθήνας. Η πρώτη προσπάθεια για εκπαίδευση & πιστοποίηση προπονητικής parkour στην Ελλάδα. Έπειτα από την παρότρυνση φίλων, αποφάσισα να δηλώσω συμμετοχή παρά τις αρχικές μου αμφιβολίες. Από εκεί και πέρα ξεκίνησε το δυσκολότερο μέρος...η αναμονή μέχρι την Τετάρτη 14 Μαΐου όπου ξεκίνησε το course. Το course διήρκεσε 3 ημέρες, Τετάρτη με Παρασκευή. Το Σαββατοκύριακο που ακολουθούσε, πραγματοποιήθηκε το 2ο Διεθνές σεμινάριο στην Αθήνα από τους Parkour Generation και αποτελούσε μέρος της αξιολόγησης μας για το ADAPT course.

 

Η πρώτη ημέρα του ADAPT course ξεκίνησε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, με μια μικρή καθυστέρηση, αφήνοντας μας λίγο χρόνο για να γνωριστούμε μεταξύ μας (καθώς υπήρχαν συμμετέχοντες από διάφορα μέρη της Ελλάδας), αλλά και με τους εκπαιδευτές. Η εκπαίδευση έγινε από τους Chris “Blane” Rowat, Leon “Rock” Lawrence και Shirley Darlington. Έπειτα από μερικά λεπτά αναμονής, σε θέση full squat για τον Blane, άνοιξε η αίθουσα που θα μας φιλοξενούσε για τις επόμενες 3 ημέρες. Συμπληρώσαμε το έντυπο της εγγραφής και ήμασταν έτοιμοι να ξεκινήσουμε.

 

Ξεκίνησαμε με ένα παιχνίδι για να ζεσταθούμε και να γνωριστούμε. Το παιχνίδι ήταν απλό. Πέτρα-ψαλίδι-χαρτί. Χωριστήκαμε σε ζευγάρια και όποιος έχανε θα έπρεπε να πραγματοποιήσει μία διαδρομή ή άσκηση για να ξαναμπεί στο παιχνίδι. Ο πρώτος που συγκέντρωνε 7 νίκες, συστηνόταν στην ομάδα και διάλεγε το επόμενο άτομο που θα συστηνόταν. Έπειτα συνέχιζε το παιχνίδι. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι να συστηθούμε και οι 16 (3 εκπαιδευτές & 13 εκπαιδευόμενοι) στην ομάδα, κάθε φορά αυξάνοντας λίγο την ένταση των διαδρομών & ασκήσεων για κάθε φορά που χάναμε στο πέτρα-ψαλίδι-χαρτί. Έπειτα από το ζέσταμα, είχαμε μια συζήτηση για το ADAPT, το parkour, την ιστορία του και τις κατηγορίες τεχνικών που χρησιμοποιούμε στο parkour. Στη συνέχεια χωριστήκαμε σε ζευγάρια και το κάθε ζευγάρι είχε 15 λεπτά να εξερευνήσει τους γύρω χώρους και να οργανώσει μια δεκάλεπτη προπόνηση (session) προσανατολισμένη σε όποια κατηγορία τεχνικών του είχε ζητηθεί. Jumping (Kots & Anma), balance (Όλγα & Toge), climbing (Τραϊανός & Πάνος), vaults (DK & Κώστας), swinging (Τάσος & Δημήτρης) και landings (Στράτος, Στέλλα & Mike) ήταν οι κατηγορίες που καλύφθηκαν.

 

Μετά από κάθε session είχαμε μία μικρή συζήτηση (review) σχετικά με το session. Τα reviews μας έδωσαν τη δυνατότητα να αναγνωρίσουμε τα λάθη που κάναμε και να βρούμε τρόπους να βελτιωθούμε μελλοντικά. Σημείο κλειδί ήταν η ύπαρξη ποικιλίας τεχνικών, δίνοντας όμως ταυτόχρονα αρκετό χρόνο για εξάσκηση στην κάθε τεχνική, αμφιδέξια και για αρκετές επαναλήψεις. Εξίσου σημαντική ήταν η εξατομίκευση της προπόνησης, δίνοντας σε κάθε traceur την κατάλληλη “πρόκληση¨ ανάλογα με το επίπεδό του, καθώς και η διαρκής παρότρυνση για βελτίωση της ποιότητας της κίνησης ακόμα και στις πιο “απλές” τεχνικές. Όταν τελείωσαν όλα τα sessions κάναμε ένα μονόωρο διάλειμμα και ξανασυναντηθήκαμε στην αίθουσα για να συνεχίσουμε το θεωρητικό κομμάτι.

 

Μια μικρή συζήτηση σχετικά με το conditioning, ως εργαλείο βελτίωσης των επιδόσεων & πρόληψης τραυματισμών. Ξαναβγήκαμε στους εξωτερικούς χώρους του ΣΕΦ για να ετοιμάσουμε άλλο ένα δεκάλεπτο session, αυτή τη φορά για conditioning. Squats (Τραϊανός & Κώστας), push ups (Kots, DK, & Mike), conditioning μέσω parkour (Στράτος & Toge), pistol squats (Στέλλα & Anma), sprints (Δημήτρης & Όλγα), Quadrupedal Movement (Πάνος & Τάσος). Επιπλέον σε κάθε ζευγάρι ζητήθηκε να προσαρμόσει τις ασκήσεις του στην βελτίωση είτε της δύναμης (μεγάλη αντίσταση), είτε της ισχύς (μεγάλη ταχύτητα εκτέλεσης), είτε της αντοχής (παρατεταμένος χρόνος εκτέλεσης) .Το τελευταίο QM session δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, καθώς τα reviews είχαν αρκετό ενδιαφέρον και κράτησαν περισσότερο από όσο προβλεπόταν και η ημέρα έληξε αργότερα από ότι είχε προγραμματιστεί. Άλλωστε, τα προηγούμενα sessions, σε συνδυασμό με τον ήλιο και τη ζέστη, μας είχαν καταβάλλει σημαντικά. Σημεία κλειδιά ήταν η τέλεια επίδειξη των ασκήσεων στην αρχή του session, η διατήρηση του ηθικού της ομάδας σε υψηλά επίπεδα συμμετέχοντας και ο ίδιος ο προπονητής στις ασκήσεις, καθώς και η επεξήγηση των οφελών της εκτέλεσης των ασκήσεων δίνοντας έτσι κίνητρο στα μέλη της ομάδας.

 

Η δεύτερη ημέρα μας βρήκε κουρασμένους, πιασμένους και ελαφρώς ηλιοκαμένους. Ξεκινήσαμε με ένα δεκάλεπτο ζέσταμα από το Στράτο. Ένα γρήγορο review και έπειτα μια γενικότερη συζήτηση σχετικά με το ζέσταμα. Σταδιακή & διαρκής αύξηση της έντασης, επίδειξη & αιτιολόγηση των ασκήσεων, απόσπαση ενδιαφέροντος της ομάδας, προετοιμασία αρθρώσεων, μυών, καρδιοαναπνευστικού, κεντρικού νευρικού συστήματος, καθώς και sport specific ασκήσεις. Όλα θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν σε κάθε warm up session, κάτι που αποδείχθηκε αρκετά δύσκολο, καθώς ο καθένας μας μέσα στα χρόνια έχει δημιουργήσει το δικό του ζέσταμα το οποίο και πραγματοποιεί με ευλάβεια πριν από κάθε προπόνηση...μια μορφή εξάρτησης κατά κάποιο τρόπο. “Empty your cups & keep them empty” λοιπόν. Άλλο ένα warm up session αυτή τη φορά από τον Toge κι ένα μικρό review. Συνεχίσαμε με συζήτηση πάνω στο θέμα της αποθεραπείας (cool down). Σταδιακή μείωση της έντασης και επαναφορά λειτουργιών και δομών του σώματος στα αρχικά τους επίπεδα, μέσω αερόβιας άσκησης, διατάσεων και χαλάρωσης. Ένα μικρό διάλειμμα και συνεχίσαμε με ζέσταμα από τον Πάνο, conditioning από τον Τραϊανό και cool down από εμένα. Ένα review στα 3 sessions και στη συνέχεια μία συζήτηση περί προπονητών. Τι ικανότητες πρέπει να έχουν. Υψηλό επίπεδο κατάρτισης στο θέμα το οποίο διδάσκουν, ικανοί να μεταφέρουν πληροφορίες στους μαθητευόμενους και να τους καθοδηγούν σωστά κτλ. Τι χαρακτηριστικά πρέπει να έχουν. Εργατικοί, ανοιχτόμυαλοι κτλ. Μονόωρο Διάλειμμα.

Πίσω στην αίθουσα και περνάμε στο επόμενο θέμα, την ασφάλεια. Τι θα πρέπει να λαμβάνουμε υπόψιν για να είναι ασφαλής η προπόνηση. Πολύ ενδιαφέρουσα ήταν η συζήτηση στο θέμα του spotting, στο πως θα πρέπει να λαμβάνουμε υπόψιν τις πιθανές αναποδιές που μπορεί να συμβούν και ποια θα είναι η σωστότερη θέση για να προστατέψουμε κυρίως το κεφάλι σε μία τέτοια περίπτωση. Βέβαια, δεν άργησε να δημιουργηθεί και το debate ανάμεσα στην ασφάλεια, τον απαραίτητο ελεγχόμενο κίνδυνο και τα μειονεκτήματα της υπερβολικής ασφάλειας που μπορεί να αποβεί εν τέλει επικίνδυνη. Άλλο ένα μικρό διάλειμμα και συνεχίζουμε με θέμα την ηθική και τις αξίες του parkour. Ελευθερία, δημιουργικότητα, σεβασμός προς τον εαυτό και το γύρω περιβάλλον μας, κοινότητα, ικανότητα προσαρμογής, θετικός ανταγωνισμός, γενικότερη & συνεχής βελτίωση του ατόμου ήταν τα κύρια σημεία της συζήτησης. Τελικό συμπέρασμα, δεν παίζουν κανένα ρόλο οι τεχνικές στις οποίες εξασκούμαστε. Η αξία του parkour βρίσκεται στο “γιατί” και στο “πως” εξασκούμαστε. Καθώς η ημέρα τελείωνε, ήρθε η στιγμή για το Parkour Experience Session. Είχαμε 40 λεπτά στη διάθεση μας να πραγματοποιήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερες επαναλήψεις σε push-ups, pull-ups και box jumps. Όλες οι επαναλήψεις θα έπρεπε να γίνουν με τέλεια τεχνική. Οι επαναλήψεις έπρεπε να είναι εξίσου μοιρασμένες και στις 3 ασκήσεις. Προτού ξεκινήσουμε θα έπρεπε ο καθένας να διαλέξει έναν στόχο ως προς τις επαναλήψεις που θα εκτελούσε στα 40 λεπτά. Καθ' όλη τη διάρκεια του session έπρεπε να είμαστε συγκεντρωμένοι και να μην μιλάμε. Μετά από μια μικρή προετοιμασία 5 λεπτών, για να δοκιμάσουμε τα διαφορετικά ύψη των box jumps, ξεκινήσαμε. Όταν βρίσκεσαι σε μία αίθουσα μαζί με άλλους 15 ανθρώπους να προπονούνται υπό αυτές τις συνθήκες, είναι αναμενόμενο να σε παρασύρει το κλίμα και να έχεις ένα ισχυρό αίσθημα κοινότητας καθώς η πρόκληση ήταν το ίδιο δύσκολη για όλους. Όταν ο χρόνος τελείωσε, δεν είχε καμία σημασία πόσες επαναλήψεις είχαμε κάνει κι αν φτάσαμε τους στόχους μας. Αυτό που είχε σημασία ήταν η αφοσίωση στους στόχους και η ειλικρινής αξιολόγηση του εαυτού σου. Στο κλείσιμο της ημέρας, ενημερωθήκαμε για τις υποχρεώσεις μας για την επόμενη ημέρα, όπου θα ήταν και η ημέρα αξιολόγησης μας. Ο καθένας μας θα έπρεπε να ετοιμάσει 4 δεκάλεπτα sessions. Warm Up, Technical Session, Conditioning και Cool Down. Το πρόγραμμα του κάθε session έπρεπε να υπάρχει και σε έντυπη μορφή και να παραδοθεί την επόμενη ημέρα στον Blane. Φεύγοντας από την αίθουσα, κάναμε μια τελευταία εξερεύνηση στους εξωτερικούς χώρους του ΣΕΦ για να αποφασίσουμε πως και που θα γίνει το κάθε session μας.

 

Η ημέρα της αξιολόγησης ξεκίνησε απευθείας με τα πρακτικά, εκτός από μια μικρή ομάδα ατόμων που ξεκίνησε με το γραπτό τεστ, ώστε να μπορέσει να βοηθήσει στη μετάφραση και διευκρίνηση τους υπόλοιπους που θα έγραφαν το γραπτό τεστ αργότερα. Για την πρακτική αξιολόγηση ο Blane μας ζήτησε να του δώσει ο καθένας το πρόγραμμα των sessions του και έπειτα διάλεγε εκείνος σε ποιο από τα 4 sessions θα εξεταζόμασταν. Τα sessions ήταν αυστηρά δεκάλεπτα. “Nothing less than 9, nothing more than 11” ήταν η φράση που ακούγαμε από τον Blane από την πρώτη ημέρα του course. Μετά από κάθε session είχαμε κι ένα μικρό review. Ο χορός ξεκίνησε με warm up από τον Mike. Στη συνέχεια conditioning με lunges, dips και plank από τη Στέλλα. Το τελευταίο session πριν επιστρέψουμε στην αίθουσα για της γραπτές εξετάσεις, έγινε από τον Anma με θέμα τα wall runs. Πίσω στην αίθουσα, είχαμε 1 ώρα στη διάθεσή μας να συμπληρώσουμε 58 ερωτήσεις. Οι ερωτήσεις ήταν χωρισμένες σε ανάπτυξης και σε πολλαπλής επιλογής, όλες τους αρκετά εύκολες και απλές,. Η σημαντικότερη δυσκολία ήταν στη μετάφραση, καθώς εκεί χάθηκε αρκετός χρόνος για τους περισσότερους, με αποτέλεσμα να προλάβουν οριακά να απαντήσουν σε όλες τις ερωτήσεις. Μετά τις γραπτές εξετάσεις βγήκαμε πάλι στους εξωτερικούς χώρους όπου κάναμε ένα δεκάλεπτο conditioning session με push-ups, mountain climbers, sprints και box jumps από τον Toge, αφότου μας έκανε πρώτα ένα πεντάλεπτο ζέσταμα. Τελευταίο session πριν από το μεσημεριανό διάλειμμα από το Στράτο με θέμα cartwheels.

 

Τα απογευματινά sessions ξεκίνησαν με ζέσταμα από το DK και άλματα από την Όλγα. Στη συνέχεια, underbars από τον Kots και conditioning από τον Τραϊανό με παιχνίδι μεταφοράς τραυματία και τρέξιμο μαζί με κινήσεις parkour. Έπειτα, conditioning με Quadrupedal Movement από εμένα και cool down από τον Κώστα. Τελευταία 2 sessions από το Δημήτρη με parkour ενσωματωμένο σε συνεχόμενο τρέξιμο και από τον Πάνο, διαδρομές περνώντας προσεκτικά ανάμεσα από κάγκελα ”lasers” χωρίς να τα αγγίξουμε. Τα δύσκολα είχαν περάσει και ήμασταν ενθουσιασμένοι εν αναμονή του σεμιναρίου.

Γεόμελος Αναστάσιος

This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

comments
 parkour.GR fan page